از بس كه هر روز رفته بودم سر كار، خسته شده بودم

زياد مرخصي نداشتم.

بي اختيار به دوستام گفتم: دوست دارم 1 ماه نيام سر كار، اما كسي نميره(آخه سري قبل كه اين دعا رو كردم بابايي رو از دست دادم)

اصلا فكر نميكردم برآورده بشه.

چند روز بعد اونقدر مريض شدم كه حتي آرزوي مرگ هم نميكردم. فقط آرزوي سلامتيم رو داشتم.

بعد كلي دكتر رفتن و آندوسكپي و سونوگرافي، معلوم شد من درگير فشار گوش مياني شدم

و دكتر كلي استراحت برام نوشت.

چند روز اول بيماري همه اونقدر زحمت كشيدن كه من كلي شرمنده شدم

از 1 طرف، همسر نازنين تا خواهر، پدر و مادرشون

از طرف ديگه مامان جونم و داداشي و خانم گلش و گل خانمي

تا هديه جونم، شكوه عزيزم، افسون و مريم دوست داشتني

همه و همه با لطف و احوالپرسيشون كلي به من انرژي دادن و شرمنده ام كردن.

همه شون رو از صميم قلب دوست دارم و بهترينها رو براشون آرزو دارم.

ميدونم همش از شماست خداجونم.

پ.ن1: ماست سون(7) محصول كاله واقعا خوشمزه هست

پ.ن2: هیچ وقت نباید برای کسی بد خواست چون اول نکبتش خود آدم رو فرا میگیره