آدمها میتونند به تنهایی فوق العاده و مثال زدنی باشند،

اما در یک زندگی مشترک، وحشتناک و غیر قابل تحمل.

به هر حال اصل زندگی مشترک این هست:

به دلیل تفاوت فرهنگی شخصی، هیچ زن یا مردی در شرایط ایده آل بیش از ۴۰٪ جور همسرش نیست

پس بیخودی رنج یافتن حتی ۶۰٪ "جور بودن" رو به خودتون تحمیل نکنید.

زندگی مشترک یعنی ۲ انسان مستقل دست در دست هم به ۱ سو حرکت کنند.

همسو شدن به هیچ عنوان به معنی یکی بودن و یکی شدن نیست.

برای حفظ زندگی مشترک، در عین حفظ استقلال

 باید تا حدودی چاشنی انعطاف پذیری رو ـ اونهم به اندازه ـ اضافه کرد.

عشق و این حرفها بعد از رعایت مراحل فوق معنی پیدا میکنه و کارساز هست.

اگر باور ندارید امتحان کنید!