بچه که بودم خیلی تلویزیون نگاه میکردم و

شب در فیلمهای وسترن همیشه ۱ شکل بود:

ستاره هایی که در آسمون سوسو میزدن

و  پخش همزمان صدایی با همون ریتم 

که من فکر میکردم این صدای ستاره هاست

و بعد ها فهمیدم این فقط صدای جیرجیرک بوده

(اما من تا اون زمان جیرجیرک ندیده بودم)

راستی باورهای کودکی شما چه شکلی بوده؟

خوشحال میشم برام بنویسید