و نپرسيم كه فواره اقبال كجاست.

و نپرسيم چرا قلب حقيقت آبي است.

و نپرسيم پدرهاي پدرها چه نسيمي، چه شبي داشته اند.

پشت سر نيست فضايي زنده.

پشت سر مرغ نمي خواند.

پشت سر باد نمي آيد.

پشت سر پنجره سبز صنوبر بسته است.

پشت سر روي همه فرفره ها خاك نشسته است.

پشت سر خستگي تاريخ است...