درود بر مصائب!  درود بر نشیب و فراز! درود بر حوادث سنگینی که فزاینده ی زنگ خطر کوردلان و شوربختان است و صیقل دهنده ی روح بیداردلان و بیقراران

در دل شب چیزی است، مثل یک بیشه ی نور ، مثل خواب دم صبح

و چنان بی تابم که دلم میخواهد، بدوم تا ته دشت، بروم تا سر کوه

دورها آوایی است که مرا میخواند